Deliliğin Tarihi

Bugu¨n modern psikiyatrinin uzmanlık alanı haline gelmiş “delilik” nasıl doğdu? Bir deneyim olarak Batı du¨şu¨nce du¨nyasında nasıl inşa edildi, ne gibi etkiler u¨retti ve elbette nelerden etkilendi? “Kapatma” fikri hangi sorunları çözmek u¨zere bulundu ve zamanla nasıl böylesine gu¨ç kazandı?
Foucault’nun klasik mertebesine ulaşmış elinizdeki kitabı, merkezine işte bu soruları koyarak, deliliğin tarihin farklı dönemlerinde akıl ile akıldışı arasında hep yeniden çizilen o çizgiyle beraber nasıl farklı şekillerde tanımlanıp sınıflandırıldığını, neden yeni figu¨rler kazandığını ve bambaşka kurumsal mekanizmalar içinde nasıl farklı muameleler gördu¨ğu¨nu¨ çözu¨mlu¨yor. Bu bakımdan sadece deliliğin değil, aynı zamanda Batı aklının da tarihini yapıyor.
Orta Çağ'ın sonundan Rönesans’a, oradan klasik döneme ve son olarak deliliği bir akıl hastalığı olarak teşhis eden modern psikiyatriye ilişkin barındırdığı kapsamlı analizleriyle, du¨şu¨nu¨ru¨n tarihsel laboratuvarını bu¨tu¨n yalınlığıyla takdim ettiği bir eser olarak karşımıza çıkıyor Deliliğin Tarihi. Aydınlanma’nın erken döneminden Paris’teki Genel Hastane’nin kuruluşuna, Goya’dan Nietzsche’ye kadar uzanan muazzam zenginlikteki bir malzemeyi incelikle uç uca ekleyerek tarih boyunca negatif imalarla ilintilendirilen deliliğin temsil ettiği yaratıcı ve özgu¨rleştirici gu¨çlere de işaret ediyor.
Yeni Tu¨rkçe çevirisiyle yayımlanan bu eser; aklın bugu¨n nasıl kurulduğunu, akıldışılığın hangi yeni biçimlerinden, gu¨nu¨mu¨z bilimleri ve toplumsal kurumları aracılığıyla nasıl ayırt edildiğini, rasyonellik, makullu¨k ve toplumsal makbullu¨k ehliyetinin gu¨nu¨mu¨zde hangi koşullara bağlandığını anlamak için eşsiz bir kaynak.